E hënë, 17.12.2018
Impresum - Marketing - Arkiva - Kontakt

Yll Press

Arkivoli i autorit ishte me lule të bardha e të verdha. Atë e kujtoi nipi i tij, Emanuele dymbëdhjetë vjeçar, i cili tregoi mbi muzikën, tregimet, rrëfimet të cilat Eco i ka dhënë atij gjatë jetës.
I jepet lamtumira e fundit Umberto Ecos


Me notat e këngës “La locura” me muzikë nga Arcangelo Corelli, Italia dhe mbarë bota i ka dhënë lamtumirën e fundit Umberto Ecos, shkrimtarit dhe semiologut që vdiq para pak ditësh në shtëpinë e tij në Milano, në moshën 84 vjeçare.

Ceremonia laike u përcoll nga qindra persona, përfshirë këtu edhe Renate – gruaja e autorit të ndjerë, fëmijët Carlotta dhe Stefano, si dhe shkrimtarë e adhurues të autorit.

Arkivoli i autorit ishte me lule të bardha e të verdha. Atë e kujtoi nipi i tij, Emanuele dymbëdhjetë vjeçar, i cili tregoi mbi muzikën, tregimet, rrëfimet të cilat Eco i ka dhënë atij gjatë jetës.

Umberto Eco ka shkruar, mes tjerash, “Emrin e trëndafilit” dhe mbetet ndër shkrimtarët më të mirë që Italia i ka dhënë botës ndër vite.
Pas funeralit, trupi i Ecos u dogj, kërkesë kjo e vetë autorit, njofton KultPlus
 I jepet lamtumira e fundit Umberto Ecos

Profil

Umberto Eco ishte një studiues italian i semiotikës mesjetare, filozof, kritik letrar dhe novelist, më së shumti i njohur për romanin “Emri i Trëndafilit” (Il nome della rosa) i botuar në vitin 1980. Romani është një mister intelektual që përzjen semiotikën në një vepër letrare, analizën biblike, studimet mesjetare dhe teori mbi letërsinë. Ai ka shkruar gjithashtu tekste akademike, libra për fëmijë dhe shumë ese. Eco është president i Scuola Superiore di Studi Umanistici në universitetin e Bolonjës, anëtar i Accademia dei Licei dhe Bursist Nderi në kolegjin Kellogg në Universitetin e Oksfordit.

Eco ka lindur në Alessandria në rajonin e Piemontes në Italinë e veriut. Eco mori arsimin bazë pranë urdhërit Salezian. I ati i sugjeroi Umbertos të studionte për jurist por ai u regjistrua në Universitetin e Torinës për të studiuar filozofinë dhe letërsinë mesjetare. Ai e shkroi tezën e vet të diplomës mbi Tomas D’Akuinin dhe fitoi diplomimin në letërsi në vitin 1954. Gjatë kësaj kohe, Eco u largua nga Kisha Katolike pasi pësoi një krizë besimi. Ai punoi si redaktor kulture te Radio Televizioni i Italisë (RAI) dhe si profesor në Universitetin e Torinos. Një grup avangardë artistësh, piktorësh, muzikatësh dhe shkrimtarësh, me të cilët u miqësua gjatë punës te RAI, të quajtur “Grupi 63”, patën një ndikim të madh te karriera e tij e ardhshme si shkrimtar.
I jepet lamtumira e fundit Umberto Ecos

Libri i tij i parë. “Il problema estetico in San Tommaso”, i cili qe një variant i zgjeruar i tezës së tij të doktoraturës u publikua në vitin 1956. Në vitin 1962, Eco u martua me Renate Ramge, një mësuese gjermane e artit, me të cilën ka një vajzë dhe një djalë. Ai jeton pjesërisht në Milano dhe pjesërisht në shtëpinë e vet të pushimeve pranë Riminit. Ai zotëron një bibliotekë me 30 mijë volume në Milano dhe një tjetër me 20 mijë volume në Rimini.

Veprat

Më 1959 ai publikoi librin e tij të dytë Zhvillimi i Estetikës Mesjetare, “Sviluppo dell’estetica medievale”, libër që bëri të ditur njohuritë e tija të thella mbi mesjetën. Pasi kreu shërbimin ushtarak, ai u largua nga RAI në vitin 1959 dhe filloi punë si redaktor Senjor i librave jofiction te shtëpia botuese Bompiani, punë që e kreu deri në vitin 1975.

Kryevepra e tij “Emri i Trëndafilit” u publikua në vitin 1980. Romani është një mister historik i vendosur në një manastir të shekullit të 15-të. Prifti françeskan Uilliam I Baskervilit, i ndihmuar nga asistenti i tij Adso, një rishtar Benediktin, heton një seri vrasjesh në manastir ku po zhvillohet një debat i rëndësishëm fetar. Eco është veçanërisht i zoti në përkthimin e debateve të jetës fetare të mesjetës dhe herezive në një debat modern politik e ekonomik, i cili bëhet i kuptueshëm edhe për lexuesin që nuk është teolog.

Romani mbart shumë referenca direkte ose indirekte, të cilat kërkojnë në vetvete një punë hetimore nga ana e lexuesit për t’u zbuluar. Vetë titulli nuk është i shpjeguar në roman por gjithsesi i bën jehonë fjalëve të Shekspirit “Një trëndafil me çfarëdolloj emri tjetër do të mbante erë djersë”. Uilliami i Baskervillit është një anglez i prirur nga logjika me pasion për librat dhe që më pas verbohet nga ky pasion. Personazhi është një referencë mirënjohëse për Jorge Luis Borges, i cili ka ushtruar ndikim të madh te Eco. Borges bëri një jetë murgu dedikuar pasionit të tij për librat deri sa u verbua. Uilliami, personazhi i Eco-s, është njëkohësisht një murg dhe një hetues dhe emri i tij i bën jehonë gjithashtu Sherlok Holmsit, veprës së Arthur Conan Doyle. Misteri që shoqëron vrasjet në manastir është huazuar nga Përrallat Arabe, “Një mijë e një net”.

I jepet lamtumira e fundit Umberto Ecos

Romani u transformua si film me të njëjtin titull me aktorët Sean Connery, F. Murray Abraham dhe Christian Slater. Filmi merret me temën e misterit dhe vrasjeve pa hyrë në detajet e filozofisë dhe historisë.

Romani u përkthye në Shqip nga Donika Omari dhe u publikua fillimisht në vitin 1996.

Libra të tjerë të autorit të botuar në shqip janë:

Gjashtë shëtitje në pyjet e tregimtarisë, Umberto Eco

Si shkruhet një punim diplome, Umberto Eco

Te thuash gati të njëjten gjë, Umberto Eco

Eco ka publikuar edhe gjashtë romane të tjera.

Lavjerrësi Foucault (Foucault’s Pendulum) u publikua në vitin 1988 flet për tre redaktorë që punojnë për një shtëpi të vogël botuese dhe që nuk kanë shumë punë nëpër duar. Ata fillojnë të dëfrejnë veten duke shpikur një teori komploti. Komploti i titulluar “Plani” flet për një organizatë sekrete me origjinë nga Kalorësit Templarë që synon të marrë botën nën kontroll. Ndërsa loja vijon, të tre bëhen të fiksuar me detajet. Loja bëhet e rrezikshme kur dikush nga jashtë mëson mbi “Planin” dhe fillon të besojë me të vërtetë se redaktorët kanë zbuluar sekretin e thesarit të humbur të Templarëve.

Ishulli i një dite më parë, romani i tretë, është i vendosur në shekullin e shtatëmbëdhjetë dhe flet për një njeri të braktisur mbi një anije jo shumë larg një ishulli që ai beson se gjendet në anën tjetër të vijës ndërkombëtare të datës. Personazhi është në kurthin e pamundësisë së tij për të notuar dhe pjesa dërrmuese e librit kalon me rikujtimin e jetës dhe aventurave të tij deri në pikën kur mbërriti te anija e prishur.

Baudolino, Umberto EcoBaudolino u publikua në vitin 2000 dhe flet për një kalorës të Kryqëzatës së Katërt, i cili shpëton historianin bizantin Niketas Choniates gjatë bastisjes së Kostandianopojës. Duke pretenduar se mund të gënjejë më së miri, kalorësi fillon t’i rrëfejë jetën e vet historianit, që nga fëmijëria e vet prej fshatari te roli i tij si fëmijë i adoptuar i perandorit Frederic Barbarosa dhe te misioni për të vizituar mbretërinë imagjinare të Fratit Gjon. Kur i kërkohet të ripërsërisë historitë, Baudolino kalon në variante më të stërzgjatura deri sa historiani dhe lexuesi nuk e kanë të mundur të dallojnë të vërtetën nga gënjeshtra.
I jepet lamtumira e fundit Umberto Ecos

Umberto Eco do të mbahet mend për filozofinë e mahnitshme, që preku shpirtin njerëzor në kërkim të një kuptimi.

Më poshtë, tetë citimet të tij që duhen mbajtur mend:

1. Çfarë është dashuria? Nuk ka asgjë në botë qoftë humane, djallëzore, a çfarëdoqoftë, që mund të deportojë në shpirtin e njeriut si dashuria.

2. Mendoj se një libër duhet të gjykohet 10 vjet, pasi ta kesh lexuar dhe rilexuar. Unë gjithmonë jam përkufizuar si shume filozofik dhe i vështirë… Pastaj, unë shkrova një novelë lehtësisht të kuptueshme dhe në një gjuhë shumë të qartë… Dhe nga të gjithë novelat e mia ajo është shitur më pak… Njerëzit janë lodhur nga gjërat e thjeshta. Ata duan të sfidohen.

3. Të gjithë historitë që dua të shkruaj më ndjekin kur unë jam në dhomën time, më duket sikur ata të gjithë janë rreth meje, djajtë e vegjël që më pëshpëritin në vesh, më prekin hundën dhe më thonë: “Zotëri, më shkruaj, unë jam i bukur”.

4. Në mëngjesin 27 gushtit 1944, dëgjova në radio se fashizmi kishte rënë dhe Musolini ishte arrestuar. Kur mamaja ime më dërgoi për të blerë një gazetë, kuptova që gazetat kishin tituj të ndryshëm. Për më tepër, pasi lexova titujt e mësova që edhe flisnin për gjëra komplet të ndryshme. Atëherë flitej për të njëjtën parti në forma të ndryshme, tani e kuptoj që dhe shumë parti mund të ekzistojnë brenda një vendi.

5. Librat nuk janë bërë për t’u besuar, por për t’u hetuar. Kur lexojmë një libër nuk duhet të pyesim veten çfarë thotë, por çfarë nënkupton.

6. Duhet të jem në paqe. E kam kuptuar. A nuk thonë disa se paqja vjen nga të kuptuarit? Unë e kam kuptuar. Duhet të jem në paqe.

7. Një hero i vërtetë është ai që gabimisht bëhet hero, ai ëndërron për të qenë një person i ndershëm si çdokush tjetër.

8. Si ndihet një person kur shikon qiellin? Ai mendon se nuk ka prekur mjaftueshëm për të përshkruar atë që po sheh. Megjithatë, njerëzit gjithmonë vazhdojnë të përshkruajnë qiellin thjesht duke listuar çfarë po shohin. Ne kemi një limit, një limit që na heq kurajon, një limit njerëzor: vdekjen. Ja pse ne i pëlqejmë gjërat që nuk kanë limite dhe as funde. Është një mënyrë për të shpëtuar nga mendimet tona rreth vdekjes. Më mirë listojmë çdo gjë, ne nuk duam të vdesim.
I jepet lamtumira e fundit Umberto Ecos

Publikuar: 25.02.2016 | 04:15
Lexuar: 773 herë
Printo PDF format Shto në,..

Komentet

Ndalohet përdorimi i gjuhës denigruese dhe fjalëve ofenduese ndaj individëve dhe ndaj grupeve specifike, si dhe komentimet që s`kanë të bëjnë me temën e artikullit. Moderatorët mbajnë të drejtën e fshirjes së komenteve që thyejnë rregullat e komunikimit.
Emri:
Email adresa:
Komenti:















Developed by: Just5 Studio
Rss furnizime