Sa herë që hynte koha për t’u falur, profeti s.a.v.s. i thoshte Bilalit: “Na i qetëso zemrat o Bilal!”

Qetësia dhe rehatllëku vërtetë për Profetin s.a.v.s. ishte në namaz. Ndërkohë që ka njerëz të cilët e kërkojnë qetësinë dhe rehatllëkun në gjithçka tjetër përveç namazit.

Tregon Aisheja r.a, se profeti s.a.v.s. i thoshte herë pas here: “Më lër t’i falem për pak Zotit tim.”

Kur binte profeti s.a.v.s. në ruku thoshte: “Ndaj teje është përkushtuar dëgjimi im, shikimi im, truri im, eshtrat dhe nervat e mia.”

Tregojnë shokët e profetit s.a.v.s., se kur i dërguari i Allahut s.a.v.s. falej, dëgjonin nga ai një zë, si zëri i ujit kur valon, ngaqë qante me zë të ulët. (breziiri)