Inteligjenca artificiale (IA) është inteligjenca e makinave dhe dega e shkencave kompjuterike që ka për qëllim për të krijuar atë.

Tekstet e librave e definojnë këtë fushë si "studimi dhe dizajnimi i agjentëve inteligjentë", ku një agjent inteligjent është një sistem që e percepton mjedisin e tij dhe merr masa për të maksimizuar shanset e tij për sukses.

John McCarthy, i cili solli termin më 1956, e definon atë si "shkenca dhe inxhinieria e bërjes së makinave inteligjente. Fusha u themelua mbi kërkesën se një pronë qendrore e njerëzve, inteligjencës - urtësia e njeriut - mund të jetë aq saktësisht e përshkruar që të mund të simulojë me një makinë.

Kjo ngre çështje filozofike për natyrën e mendjes, dhe kufijtë shkencorë arrogancë, çështje të cilat janë trajtuar nga miti, trillim dhe filozofia që nga antikiteti. Në kohërat e lashta të menduarit të makinave dhe qenieve artificiale janë paraqitur në mitet greke, të tilla si Talos dhe Kretës, robotë të artë Hephaestus dhe Galatea të Pygmalionit.

Mekanika është zhvilluar nga filozofët dhe matematikanët që në antikitetit. Studimi i logjikës çoi direkt në shpikjen e kompjuteri digjital elektronik i programueshëm bazuar në punën e matematikanit Alan Turing dhe të tjerët.

Teoria e llogaritjes e Turing sugjeroi se një makinë, duke bërë ndërrimin e simboleve të thjeshta si "0" dhe "1", mund të simulojnë çdo akt të mundshëm për zbritje matematikore.

Kjo, së bashku me zbulimet e kohëve të fundit në neurologji, Teoria informacionit dhe cybernetic, frymëzoi një grup të vogël të studiuesve të fillojnë të konsiderojnë seriozisht mundësinë e ndërtimit të një truri elektronik.