AKADEMIA MAQEDONASE ME KONSEKUENCË NDJEK RRUGËN E AKADEMISË SIMOTRËS SËRBE

Maqedonia pa shqiptarët mund të jetë vetëm nje shkretëtirë arinjxhinjsh


Taxhedin Alimi

Akademia e Maqedonisë edhe kesaj radhe sikur don të kompromitohet qëllimisht. Si vazhdimisht dhe me konsekuencë ajo po ndjek rrugën e Akademisë Sërbe. Përveç reformave nuk e ndryshon as formën, por si e gozhduar zvarritet në lëvozhgën e saj për t’iu prirë ngjarjeve. Ajo sa për të mbajtur ekuilibrin e nxjerr herë trupin, herë kokën, e dhëmbët si gjithmonë ua kërcënon shqiptarëve.

Edhe kësaj rradhe ajo tregoi pozicionin dhe pozitën e mbyllur në vorbullin e një dogme nacionaliste, voluntariste të padefinuar. Edhe ai pak nivel shkencor banditizohet në çështjen e dimensioneve etike, estetike, ajo që ndante popullatën mendon të ndajë dhe trojet, të ringjallë një plejadë të së kaluarës, të vazhdojë drejt mesjetës e ngarkuar me mjerim të zhytur në gjakun e pampiksur me klithma dhe lumenj lotësh. Ajo gërrith plagët ende të pashëruara që mund të marrin përmasa të karakterit kosmik.

Akademia e Maqedonisë që tani duhet të kuptojë pozitën e saj dhe rolin e saj, të jetë në shërbim të shkencës, mençurisë, mirësisë dhe kuptimit. Por, përkundrazi ajo vazhdon të mbetet peng i politikës ditore të ndërutar mbi një ideologji të verbuar pansllaviste.
Ndarja që predikon ajo s’ka të bëjë me ndonjë akt normal, përkundazi është akti më banal i një segmenti të platformës më ç’njerëzore.

Në gjakun e këtyre “Akademikëve” vlon urrejtja e helmosur që bart shijen e barotit dhe erën e kufomave. Mbi teoritë absurde këtu ngrihet abstraktja dhe mendësia e një loje fëmijësh të sapolindur. Ata harrojnë se Shqiptarët ishin shumë më herët seç ishin dhe erdhën Maqedonasit, se Shqiptarët i ruajtën tokat e tyre me gjak, djersë dhe lot. Për këtë Shqiptarët janë aty ku janë dhe do të jenë aty ku kanë qenë dhe më parë. Ajo se ku duhet të qëndrojnë Shqiptarët është dhe do të jetë vetëm punë e tyre.

Maqedonët gjithmonë kanë qenë pre e intrigave dhe lojës mashtruese të po asaj “Akademie”, atij sistemi dhe atij shteti. Ata dështuan si komunist të vjetër, tani është koha të dështojnë edhe si “demokrat” të rinj. Ata duke predikuar një ndarje të llojit të tyre, aludojnë në një zbrazje dhe spastrim të fshatrave të banuara me Shqiptarë, ide këto të fiseve barbare.

Janë brengosëse reaksionet e ndërkombëtarëve, si zakonisht me vonesë dhe të papërgjegjësi, duke iu dhënë kështu pushtetit vrasës Maqedonas për të manovruar i lirë në kornizat absurde të dekadencës. Ndaj, mjafton një vështrim i thjeshtë dhe nje arshin i të drejtave minimale për të nxjerrë një llogari sado sipërfaqsore.

Gabimet që u bënë deri tani ndaj shqiptarëve, Evropës vazhdimisht i janë kthyer si bumerang dhe me pasoja jo vetëm për të, por për gjithë njerzimin.

Shqipëria disa herë i mbrojti interesat e Evropës dhe ekuilibrin e këtij planeti. Si gjithmonë ditën t’iu kundërvihen apetiteve të fiseve me elemente barbare. Dhe, krejt në fund nuk duhet harruar një gjë esenciale: Maqedonia pa shqiptarët mund të jetë vetëm një shkretëtirë arixhinjsh.


(Teksti është shkruar në kohën e botimit të Enciklopedisë)